Inwałd

Wieś położona jest u podnóża Ostrego Wierchu (562 m) i Wapienicy (531 m na wysokości 320 – 350 m n.p.m.). Dawniej nosiła nazwę Hinwald lub Innwald. Pierwsza wzmianka o Inwałdzie pochodzi z 1318 r. Kopia dokumentu z tegoż roku wspomina o tym, iż „zbudował tutaj świątynię drewnianą pod wezwaniem Narodzenia NMP i szczupłym funduszem opatrzył dworzanin królewski Zacusius (Jakusz) Ligęza”. W roku 1713 dziedzicami Inwałdu byli Piotr Schwarzenberg Czerny i jego żona Salomea, a następnie w roku 1748 Franciszek Schwarzenberg Czerny, kasztelan wojnicki, który zasłynął z licznych fundacji kościołów. Także w Inwałdzie zbudował w latach 1747-50 piękną świątynię pod wezwaniem Narodzenia NMP. Jest to jedyne w gminie Andrychów sanktuarium maryjne. W Inwałdzie znajdował się Zamek, który wzniósł hrabia Józef Ankwicz, minister króla Stanisława Poniatowskiego. Zamek został zburzony. Syn Józefa sprzedał Inwałd hrabiemu Bobrowskiemu, po ślubie jego córki majątek przeszedł w ręce rodziny Romerów, którzy zbudowali tutaj pałac. Niegdyś wieś posługiwała się pieczęcią z godłem odzwierciedlającym jelenia stojącego między dwoma świerkami, oraz napisem w otoku: ,,wieś Inwald N 45″. Znany jest dokument z 1750 r. opatrzony ową pieczęcią z nazwą wsi i takim herbem. O Inwałdzie krążą legendy. Jedna z nich mówi o zbójcach, którzy mieli swoją siedzibę w jednej z jaskiń w wąwozie prowadzącym do Zagórnika. Gdy jednak rozkopano jaskinię, wydobyto jedynie sławny, biały wapienny kamień inwałdzki.

Inwałd

Warto zobaczyć:

Kościół parafialny pw. Narodzenia NPM w Inwałdzie: wzniesiony w latach 1746-1750 przez ówczesnego dziedzica wsi Franciszka Szwarcenberg Czernego, utrzymany w stylu późnego baroku, sklepienie kościoła malowane przez Karola Polityńskiego ze Lwowa w 1928 roku. Fasada kościoła zdobiona czterema kamiennymi latarniami oraz rokokowymi feretronami. We wnętrzu kościoła godne uwagi są: – obraz Matki Boskiej Inwałdzkiej pochodzenia skandynawskiego, podarowany kościołowi przez ks. Kordeckiego, późniejszego przeora na Jasnej Górze, – XVIII-wieczne obrazy, m.in. „Święty Stanisław Biskup” z 1618 r., „Rodzina Święta” z 1775 r. i „Święty Wincenty z Ferrary” z 1797 r. – nagrobek Salomei Z Czernych Ankwiczowej, stolnikowej krakowskiej.
Pałacyk Romerów w Inwałdzie został wybudowany na początku w. XIX przez Konstantego hr. Bobrowskiego, na miejscu wcześniejszego parterowego XVII-wiecznego dworu. W poł. XIX w. Inwałd i pałac przeszły w ręce Feliksa hr. Romera, a następnie Adama. Początkowo była to siedziba rodzinna hr. Romerów. Później, po otrzymaniu przez Romera posady starosty w Wiedniu, cała rodzina przeniosła się na stałe do tego miasta, Inwałd natomiast pozostał ich wakacyjną rezydencją do czasów II wojny światowej. Na początku wojny Niemcy zajęli pałac, zostawiając Romerom jedno skrzydło. Hr. Romer został wywieziony przez Niemców do obozu koncentracyjnego w Dachau po odmowie podpisania volkslisty, a pozostali członkowie rodziny zostali zmuszeni do opuszczenia pałacu, który oddano na siedzibę Hitlerjugend. Po wkroczeniu wojsk radzieckich pałac służył jako skład amunicji. W r. 1945 majątek został rozparcelowany; pałac, park i inne budynki przeszły na własność Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” w Inwałdzie. W latach 1947 – 49 z pałacu korzystała Szkoła Rolnicza i szkoła traktorzystów. W r. 1949 całość przejęła Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna w Inwałdzie. W r. 1959 pałac i park wydzierżawiła Dyrekcja Okręgowa PKP w Krakowie, organizując w nim Dom Dziecka i kolonie letnie. Obecnie obiekt jest wyremontowany i jest domem mieszkalnym nowego właściciela. Pałac późno klasycystyczny z rozległym ogrodem krajobrazowym założonym równocześnie z budową pałacu. Budowla murowana, dwukondygnacyjna, na rzucie prostokąta z ryzalitami środkowymi i bocznymi, o ściętych narożach. Rozkład wnętrz w części środkowej dwutraktowy, symetryczny. W trakcie południowym znajduje się pośrodku klatka schodowa z drewnianymi schodami trójbiegowymi; na parterze między biegami znajdują się dwie kolumny toskańskie, podpierające podest piętra. Układ wnętrz części bocznych został zmieniony. Sale pokrywają sufity. Na zewnątrz kondygnację wieńczą gzymsy; ściany parteru zdobi neorustyka. Ryzality środkowe rozczłonkowane są za pomocą pilastrów. Przy ryzalicie elewacji ogrodowej znajduje się balkon na czterech kolumnach.

Oraz:

  • Zabytkowa chata w Inwałdzie.
  • Park Miniatur „Świat Marzeń”
  • Warownia
  • Dinolandia
  • Mini ZOO „Kucyk”
  • Stadnina „Pod Dębami”

Inwałd

Uwaga. Wykorzystywanie załączonych poniżej planów (w formacie *.pdf) do celów komercyjnych jest zabronione!

Pliki do pobrania

Kontynuując przeglądanie strony, wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookies. więcej informacji

Aby zapewnić najwyższy poziom realizacji usługi, opcje ciasteczek na tej stronie są ustawione na "zezwalaj na pliki cookies". Kontynuując przeglądanie strony bez zmiany ustawień lub klikając przycisk "Akceptuję" zgadzasz się na ich wykorzystanie. Więcej informacji .....

Zamknij